சோகமான என் காதலே!

காலங்களை சுகமாக்க நினைத்தேன்   

நீயும் நினைத்தாய் -
என் கைக்குட்டையை !

உன்னை  வாஞ்சையாக பார்க்க,

உன் கண்களில் கோபத்தீ- 
அணைத்தேன் என் கண்ணீரால்!

உன் வார்த்தைகள் கொல்ல ,

நான் என்ன சொல்ல ;

மௌனமே என் மொழியானது . 

வருவதும் போவதும் வாழ்க்கையில் சகஜமாம் -

எதை சொன்னார்கள் ?

பெண்ணின் காதலா  ? 

நான் வாடினேன் உன் நினைவில் 

நீ ஓடினாய் பல கனவில் -

அமேரிக்க மாப்பிள்ளை !

சுகமான என் காதலே !

நீயும்  ரோஜாவும்  ஒன்று ;

காய படுத்துவதில்   -

சுகமான வலிகள் !

ஒரு வார்த்தை சொல்வாயா,

பக்தன் மகிழ -

 ஊமை சாமியே !

பேச வார்த்தைகள் கிடைக்கவில்லை ,

உனக்கும் அப்படித்தானோ -

கண் ஜாடைகள் !

உன்னை பாராமல் நாட்கள் நகருவதில்லை

என் விழிகளும் அப்படியே  -

உன்னை பார்க்கையில்  !

கண் மூடி திறக்கும்வரை சொர்க்கம் பக்கம்

உனக்கும் கடவுளுக்கும் நன்றி -

கனவுகள் !

'மனையாள்!'

அவள் கண்கள் என்னை பார்த்ததும்

மண் பார்த்தது ஏனோ?

உன்னில் வெட்கமோ?

நாணமோ?

என் மனதின்  ஓசை கேட்டதா ?

பின் ஏன் இந்த மௌனம்?

என்னை அது கொல்லும் -

என் விரகமோ?

தாபமோ?

என் வாழ்க்கையில் நீ வந்தாய் ,

பூத்தது என் நந்தவனம் -

நீ யாரோ ?

என் தாயோ?

 தாரமோ?

கடவுளை நான் வணகியதில்லை

உன்னை பார்க்கும் வரை -

இப்பொழுது வேண்டினேன் .

நன்றி சொல்லவா?

ஆயுள் நீளவா?

உயிர் பேசும் நேரம் !

வந்தவனை கண்டவுடன் ,

கொண்டவன் இவன்தானோ 

என மனம் கேட்டதை ;

யார் கேட்டது?

வெட்கி நான் நாண

கண்களின் ஓரம் வந்த ஈரம்

அது சொன்னது :

எனக்குள் நான் பூத்ததை .

சுற்றமெல்லாம் சூழ ,

அச்சாரங்கள்  பேச ,

என் கண்களின் அந்த தேடலை 

என்னவென்று சொல்ல ?

வாழ்கை எனும் பயணம்

இனி ஒன்னோடு தானென்று 

இப்பெண்ணின் மன கூச்சலை 

யாரோ  கேட்டு  ரசித்தது -

 நீதானோ?

என் உயிரே !

' தமையன்'

வந்ததிலும் வாழ்ந்ததிலும்

எனக்குமுன்  நீ இருக்க,

எனக்கேது கவலைகள்

என் அருமை சகோதரா?

தந்தையை உன்னில் காண

தாய்- பாசம் கண்கள் சொல்ல

என்ன தவம் செய்தேனோ

உன் அரவணைப்பின் அருமைக்கு ?

குற்றங்கள் செய்தபோது

தாய் என்னை அடித்திட,

தந்தை என்னை கண்டிக்க

என் மனம் நீயே அறிந்திடுவாய் .

தவறுகள்  நீ  செய்து  

தண்டனை  வாங்குகையில் ,  

உன்னை  நான்  கண்டு  

பாடங்கள்  படித்தேனே . 

குறும்புகள் செய்த போதும்

அரும்பென என்னை மன்னிக்க,அன்புள்ளமே

கண்ணோரம் நீர் வந்தது

 நினைவுகளை நினைத்திடவே .

இன்னொரு பிறவி இருப்பின்

உனக்கே நான் தங்கையாக;

மறித்தாலும்  பிறந்திடுவேன்

உனக்கே நான் சேயாக.

மறத்தல் ஆகுமோ ?

புவியிலே தாயை புகழ 

நல்லோர் நிறம்பி இருக்க ,

தந்தையை மறந்ததேனோ  

என் அன்புள்ள சகோதரனே ?

தந்தையின்றி இங்கு 

தாயில்லை புவியினிலே ,
தாங்கிய தோள்களின்றி

பூந்தோட்டம் வாழ்ந்திடுமோ ?

பாலூட்டி சோறூட்டி 

தாய் பறவை அரவணைக்க ,

பறந்தோடி கொணருமே

தாய்க்குமே வயிறார .

தாயோடு சேயையுமே 
காக்கும் அரண் இங்கிருக்க ,
நம் தந்தையை மறந்ததேனோ  

என் இனிய சகோதரனே ?

'தொட்டில்'

சின்னதோர் மின்மினி, தோட்டத்தில் விளையாட,

என்னை நான் மறந்தேன் சில நொடி.

கால் தட்டி விழுந்ததோ - என் செல்லம்,

நீ அழும்பொழுதும் , ரசிக்கவே தோன்றும்.

ஓடி வந்து அணைத்தது என்னை - என் பிம்பம்,

உலகத்தில் எவ்வளவு எவ்வளவோ இன்பம்?

எவன் சொன்னது 'உலகம் ஒரு மாயை'?

அவனோ மழலை இன்பம் தெரியாதொரு பேதை.

கடவுளை நித்தம் காண்கிறேன் , என் வீட்டில்

என் வாழ்கையை நிறைத்தது - என் தொட்டில்.

இறுதி ஊர்வலம்

வழிநெடுகே பூக்கள், 

மனம் ரசிக்கவில்லை;

என் உறவின் இறுதி ஊர்வலம் .

                                                     

காலமெல்லாம் காத்திருந்திருப்பேன், 

இன்று  என் காதலின்  இறுதி ஊர்வலம் ;

உன் மண நாள். 

வாயில் அரிசியும் பாலும் ஊற்றி, 

தம்பட்டமான இறுதி ஊர்வலம் ;

தூவிய பூக்களுக்கும் தான். 

நிகழ்வுகளின் நிறங்கள் வெவ்வேறு , 

அவற்றின் சாட்சிகளும் அப்படியே ; 

பூக்கள்! 

நீரின் கால்தடங்கள்

பேய்ந்து முடிந்தது ,ஜோ! வென மழை,

சந்தோஷத்தில் என் மனம் குதிகுதோ,

அட! தவளைகள்.

ஆளில்லா காட்டிலேயும் 

பாசத்தை பொழியும் தாய்:    

அழகான அருவி! 

கண்ணுக்குள் கண்ணாடி,

கருணை பெருக்கு,

கண்ணீர் !

'குட்டி வானவில்'

வானவில்லின் நிறங்கள் எவ்வளவு  அழகு !

மனிதன்  படைத்த  எந்த  பொருளும்  

வானவில்லைபோல்  வர்ணஜாலம்  செய்வதில்லை .

இப்படி  நினைத்துகொண்டே  இருக்கும்  பொழுது, 

என்  கைமேல்  ஒரு  குட்டி வானவில் : வண்ணதிபூச்சி,

வந்து  உட்கார்ந்தது  சிலாகிப்பாக .

அதை  தொட்டு  பார்த்தேன் ,என்ன  அதிசயம் !

அதன் நிறங்கள் என்னோடு   ஒட்டி  கொண்டது .

நானும்  அழகானேன் .

வணக்கம்

இந்த  வலை பக்கம் என்னுடைய புதிய முயற்சி.
இதில் நான் வெற்றி பெற கடவுளையும் உங்களையும் வேண்டி ஆரம்பிக்கிறேன்.